نسخه چاپي
1398/09/10 :: ٠٨:٣٩ 

سلاحی بنام مردم

از منظر علوم سیاسی حرکت های اعتراضی نه تنها امری مذموم تلقی نمی شود بلکه چه بسا اقدامی پسندیده هم به حساب می آید اما اگر از منظر روابط بین الملل به حرکت های اعتراضی در لبنان وعراق و ایران نگاه شود موضوع به کلی فرق می کند و حداقل با این قاطعیت نمی توان از آن دفاع کرد .

سلاحی بنام مردم

علت آن است که در عرصه بین الملل زمین بازی همه کشورها مشخص است واولین سوالی که پیش می آید این است که یک حرکت اعتراضی در زمین کدام بازیگر و به چه دلیلی اتفاق می افتد؟ آیا خودجوش است یا اینکه حاصل یک پروژه برنامه ریزی شده از سوی طرف یا طرف های مقابل اعم از دشمن یا رقیب است؟

دور جدید حرکت های اعتراضی در زمین بازی محور مقاومت صورت گرفته که تقریبا به طور همزمان و به فاصله نزدیک از لبنان و عراق آغاز و به سرعت به ایران کشیده شد و همه این ها بعد از آن رخ داد که طرف های مقابل یا مثل امریکا برخلاف گذشته از ورود به یک جنگ جدید علیرغم اصرار همپیمانان اسرائیلی و سعودی خود پرهیز کرد یا مثل عربستان و امارات بعد از چند سال تلاش بی حاصل در باتلاق جنگ یمن گیر کردند و یا اینکه مثل رژیم صهیونیستی قدرت بازدارندگی خود را در برابر گروه های مقاومت از دست داد و در پی جبران آن بر آمد.

با چنین پیشینه ای اولین نتیجه ای که می توان از ماهیت حرکت های اعتراضی جاری بخصوص در عراق و لبنان گرفت این است که شکل گیری این حرکت ها خودجوش نبوده و می تواند حاصل یک پروژه برنامه ریزی شده از سوی طرف های مقابل باشد. جالب اینکه بیشتر مفسدان اقتصادی بخصوص در لبنان از همان کسانی هستند که به غرب و عربستان و امارات نزدیک هستند و درعراق نیز بذرهای فساد درست در زمانی افشانده شد که امریکا برای مدتی بعد از اشغال عراق و قبل از شکل گیری نظام سیاسی جدید حاکمیت را در اختیار داشت و بذرهایی که آن زمان بخصوص در دوره پل برمر حاکم دست نشانده پس از اشغال عراق افشانده شد اکنون در مواردی به درختان تنومند تبدیل شده است.

این وضعیت نشان می دهد که امریکا خود از ترویج فساد در عراق پسا صدام و از آلوده کردن مقامات این کشور به عنوان ابزارنفوذ استفاده کرده است. این در حالی است که امریکا و همپیمانان اسرائیلی و سعودی و اماراتی آن بخصوص در عرصه رسانه به گونه ای تظاهر می کنند که انگار تمام هم و غم آنها همانند معترضان عراقی مقابله با فساد در این کشور است و رفتار آنها در این زمینه یاد آور همان دزدی است که هنگام فرار خود را در میان مردم جا می زند و ندای دزد را بگیرید‏‏، سر می دهد.

از دیگر سو حرکت های اعتراضی درعراق عمدتا به مناطق شیعه نشین محدود شده و هیچ خبری از مناطق سنی نشین و کردنشین نیست و لذا باید پرسید که آیا در این مناطق هیچ فسادی صورت نگرفته است؟!
آنچه مسلم است اینکه مردم معترض اکنون به سلاحی در دستان دشمنان و رقبای دولت های متبوع این مردمان معترض تبدیل شده اند و اینها که خود اعتقادی به مردم ندارند اکنون به داعیه دار مردم معترض در عراق و لبنان تبدیل شده اند. ماهیت ترامپ و دارو دسته اش اکنون بر همگان آشکار شده که چگونه به قدرت رسیدند، نتانیاهو که خود با چندین پرونده فساد مالی روبروست و در یک قدمی زندان قرار دارد و به دلیل تصاحب طولانی قدرت متهم است که اصل گردش نخبگان را زیر پا گذاشته است و عربستان و امارات هم که رنگ انتخابات واقعی را به خود ندیده اند و هر دوی محمد بن سلمان و محمد بن زاید با وراثت و یا کودتا به قدرت رسیده اند.
در چنین شرایطی مهمترین اولویت برای معترضان واقعی ضد فساد در لبنان و عراق این است که چگونه خود را از تله ای که برایشان پهن شده نجات دهند و به ابزار و آلت دست کسانی تبدیل نشوند که هیچ اعتقادی به مردم ندارند و تنها می خواهند از آنها به عنوان ابزاری در جهت تعقیب خواسته ها و منافع خود استفاده کنند که تحمیل نظم جدید بر منطقه و جهان و تغییر نقشه خاورمیانه بر اساس طرح موسوم به معامله قرن از ابعاد آن است. بی تردید در صورتی که این بازیگران آشوب ساز در پروژه جدید خود موفق شوند همین معترضان واقعی به فساد از قربانیان اصلی آنها خواهند بود. احمد کاظم زاده
 

خروج




درباره شورا

پس از پیروزی شکوهمند انقلاب اسلامی در 22 بهمن 1357 و استقرار جمهوری اسلامی ایران، موضوع مشارکت مردم در عرصه‌های مختلف به عنوان نماد و تبلور عینی جمهوریت مورد توجه ویژه حضرت امام خمینی(ره) و سایر مسئولان کشور قرار گرفت.   ادامه...

 

سروش ايتا اينستاگرام آپارات ايميل

آمار بازدید

  • بازديدکنندگان آنلاين : 1

  • بازديد کنندگان اين صفحه : 575453

  • بازديدکنندگان امروز : 929

  • کل بازديدکنندگان : 1224551

پیوندها